Tot slot

Beste lezers van ons blog,

Een hartelijke groet vanaf de camping in Dronten. Inmiddels zijn we alweer twee weken in Nederland.
Tot half september kunnen we hier logeren in een stacaravan. Daarna ‘verhuizen’ we
naar een groter chaletje met drie slaapkamers, waar we voor onbepaalde tijd kunnen wonen.
Het is heerlijk om hier een volledig ingericht plekje te hebben, zodat het nog niet direct noodzakelijk is om een inrichting aan te schaffen. Ook geeft het ons rust, want we hebben wel het een en ander te verwerken.

Het afscheid van onze Namibische vrienden en van onze broers en zussen in de Evangeliese Sendings Kerk was hartverwarmend. In het afgelopen jaar zijn ze onze familie geworden en die band blijft zeker, want we zijn vast van plan om nog eens “te kom kuier”.
Bij aankomst hier op de camping kwamen we – ondanks het koude weer – ook in een warm bad.
Vrienden en broers en zussen uit onze gemeente Shekinah hebben hun uiterste best gedaan om ons te laten weten dat we meer dan welkom waren. De caravan was versierd met vlaggetjes en ballonnen, er stonden bloemen, talloze kaarten, de koelkast was vol en we werden gezegend met een collecte voor de eerste onkosten. We waren er helemaal stil van.

God belooft in Zijn Woord dat Hij ons nooit zal begeven of verlaten… wat de omstandigheden ook zijn en dat ervaren we elke dag.
We zijn heel blij dat onze sponsors bereid zijn om ons nog een tijdje te steunen tot we ‘de boel weer op de rit hebben.’
Maar ook in de afgelopen twee weken hield het niet op.
We hebben een auto, we hebben allebei weer een fiets, binnenkort kunnen we bij iemand een wasmachine en droger ophalen. Carla krijgt weer een vertaalopdracht. We zijn vorige week bij Janne’s oude werk in Emmeloord op bezoek geweest en ze werd door haar collega’s met Down Syndroom met luid gejuich en open armen ontvangen.
Vandaag hebben we gehoord dat ze per 1 juli weer aan het werk kan en dat ook het vervoer geregeld wordt. Met alle veranderingen is het voor haar nu heel belangrijk dat er rust en regelmaat komt.

Gisteren hebben we een afrondend gesprek gehad met René Ruitenberg en Gert van de Weerdhof, de initiatiefnemer en de voorzitter van het René Kids Centre. Vanaf het begin in 2008 zijn we intensief betrokken geweest bij dit project, maar nu – na 5 jaar – is het goed om de deur te sluiten. We wensen Bestuur, team en betrokken ondernemers het allerbeste en Gods zegen. God maakt af wat Zijn hand is begonnen.

’s Avonds besloot Janne dat ze voor ons wilde bidden. Ze mag dan beperkt zijn, maar zij heeft een verrassend goede geestelijke antenne: “Lieve Jezus, ik bid voor papa en mama en ook voor mijzelf. U kan helpen, ik niet! Heilige Geest, U bent er ook bij en gaat ons ook helpen in Jezus’ naam. Amen”

Tot slot willen we jullie heel hartelijk bedanken voor jullie meeleven in het afgelopen jaar; we genoten altijd van de reacties op ons blog. Dank jullie wel.