Een bijzondere fietstocht

Filippenzen 2

1 Indien er dan enig beroep (op u gedaan mag worden) in Christus, indien er enige bemoediging is der liefde, indien er enige gemeenschap is des geestes, indien er enige ontferming en barmhartigheid is, 2 maakt (dan) mijn blijdschap volkomen door eensgezind te zijn, één in liefdebetoon, één van ziel, één in streven, 3 zonder zelfzucht of ijdel eerbejag; doch in ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelf; en ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, 4 maar ieder (lette) ook op dat van anderen. 5 Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was, 6 die, in de gestalte Gods zijnde, het Gode gelijk zijn niet als een roof heeft geacht, 7 maar Zichzelf ontledigd heeft, en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, en aan de mensen gelijk geworden is. 8 En in zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood des kruises.

 

Vanmorgen werd ik erg boos wakker, dat gebeurt de laatste tijd wel meer. Als je het laatste bericht op onze blog hebt gelezen, zal je begrijpen dat we zo onze vragen hebben. Ik voel het vaak als een enorme nederlaag, als falen, dat we komende maand definitief terug gaan naar Nederland.

 

Mijn remedie tegen deze boosheid en mijn gevoelens van onmacht en frustratie is om op mijn fiets te springen en een flink stuk lekker hard te gaan rijden. Niet alleen maar trappen, maar het is mijn enige manier om eens alleen en ongestoord met mijn Vader te kunnen praten. Zo ook vanmorgen en ik kreeg eigenlijk direct een antwoord in de vorm van de tekst die boven dit stukje staat. Dit is onze trouwtekst en deze hebben we heel bewust gekozen, omdat we niet alleen voor onszelf wilden leven, maar er samen ook voor anderen wilden zijn. Toen we trouwden waren er niet veel die geloofden dat dit huwelijk lang zou stand houden, maar inmiddels zijn we alweer bijna 37 jaar getrouwd! Elke keer komen we weer bij deze tekst terug in ons leven. We hebben God beloofd dat we Hem willen volgen wat het ons ook kost en toen we die belofte deden waren we ons nog niet bewust van de draagwijdte van die belofte. Heel wat keren hebben we heel bewust deze belofte herhaald en ook nu blijven we deze belofte gestand doen. Als ik bedenk wat Jezus voor mij heeft gedaan en wat Hij voor mij heeft opgegeven om mij leven te geven, wie ben ik dan om voor mijzelf iets anders te vragen?

 

Het blijft in de praktijk een moeilijke tekst om uit te leven, zeker als je je onbegrepen en afgewezen voelt. Toch vraagt God van mij om de ander uitnemender te achten dan mijzelf en om die onuitputtelijke genade die Hij mij elke dag weer bewijst aan anderen uit te delen, ongeacht de omstandigheden. Dat is wat Hij mij vanmorgen opnieuw heeft duidelijk gemaakt en wij willen daaraan gehoorzaam zijn. We willen niet vasthouden aan onze gevoelens en bitter worden, maar van harte de ander vergeven en de genade die wij ontvangen uitdelen. Is dat makkelijk….Zeker niet!! Maar het is de enige manier om naar Gods wil met moeilijkheden om te gaan.

 

Ik heb in mijn leven ook talloze mensen verwond en afgewezen door mijn oordeel of door rechtlijnigheid. Ik ken veel mensen die God de rug hebben toegekeerd om wat christenen hen hebben aangedaan, daarin hebben we als Zijn lichaam, als Zijn kerk, een enorme schuld. Ik vind het vreselijk te bedenken dat door mijn schuld mensen bitter zijn geworden en God de schuld geven van dingen die ik heb gedaan of nagelaten. Ook dit heeft God mij vanmorgen opnieuw laten zien en ik heb daar enorme spijt van.

 

Wie ben ik dan om anderen te oordelen, ik ben niets beter. Ik heb getwijfeld of ik dit wel op ons blog zou moeten zetten, maar ik geloof dat dit wel de bedoeling is. Dus als je dit leest en misschien herkent, of als jij degene bent die zich van God heeft afgekeerd om wat mensen je hebben aangedaan, bedenk dan nog eens wat Hij voor jou heeft gedaan en probeer je bitterheid aan Hem te geven. Hij zal het graag van je ontvangen en Zijn vrede aan je teruggeven.

 

Worstelen we dan niet met vragen…jazeker wel, ik word niet voor niets boos wakker, maar we proberen elke keer opnieuw om die vragen maar bij Hem neer te leggen en dan mogen we opnieuw Zijn vrede ervaren in deze stormachtige tijd.

 

Er is een oud lied wat elke keer weer terugkomt in onze gedachten:

Wat de toekomst brengen moge

Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand;

moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land.

Leer mij volgen zonder vragen; Vader, wat Gij doet is goed!

Leer mij slechts het heden dragen met een rustig kalme moed!.

 

Heer, ik wil uw liefde loven, al begrijpt mijn ziel U niet.

Zalig hij, die durft geloven, ook wanneer het oog niet ziet.

Schijnen mij uw wegen duister, zie, ik vraag U niet: waarom?

Eenmaal zie ik al uw luister als ik in de hemel kom.

 

Laat mij niet mijn lot beslissen: zo ik mocht, ik durfde niet.

Ach, hoe zou ik mij vergissen, als Gij mij de keuze liet!

Wil mij als een kind behand’len, dat alleen de weg niet vindt:

neem mijn hand in uwe handen en geleid mij als een kind.

 

Waar de weg mij brengen moge, aan des Vaders trouwe hand,

loop ik met gesloten ogen naar het onbekende land.

 

Wij gaan terug naar Nederland, maar Gods werk gaat hier wel door en we willen team en bestuur ook van harte Gods wijsheid en inzicht, maar vooral Zijn liefde toewensen.

 

Van harte Gods zegen toegewenst,

Bert

 

 

11 thoughts on “Een bijzondere fietstocht

  1. Hallo lieve mensen, wat een eerlijk schrijven van jou Bert. Eerlijk gezegd ken ik jou niet eens, Carla iets beter! Maar echtheid en eerlijkheid raakt een ander altijd. Wij leven met jullie mee, want ook wij kennen van die worstelingen en vragen. Laatst hoorde ik iemand zeggen, Heer ik begrijp U helemaal niet maar ik vertrouw U. Als wij daarbij uitkomen kunnen wij weer verder.
    Hartelijke groeten ook van Cees,
    Marry

    • Wauw, Bert, bijzonder om je eerlijke, echte, menselijke, maar ook God-geinspireerde reactie te lezen. ‘Onrustig is het hart totdat het vrede vindt in U’. Voorspoedig verder herstel gewenst en geboorte van nieuwe vreugdevolle, creatieve ideeën met je Vader …. enne… super welkom terug in Holland!
      dikke hug, Jef en Dorien

  2. Lieve Bert en Carla,

    Wat zijn sommige dingen toch herkenbaar . Eerlijk dat je het zo schrijft.
    Soms is het enige wat je vast houdt is dat je weet dat God alles in Zijn hand heeft.
    We denken aan jullie hoor!

    Heel veel liefs,
    Eduard en Els

  3. Hallo Bert en Carla,

    Bert, wat een dapper en moedig schrijven. Het stemt tot nadenken, zelfreflectie en is zeker herkenbaar. Ik wens jullie nog een goede en gezegende maand toe. God blijft zeker zijn weg met jullie gaan, ook in ons turbulente Nederland.

    Hartelijke groet
    Jenny

  4. Bert, dank voor je delen……… ik ‘hoorde’ je het met je accent vetellen🙂
    Ook het lied……”ach hoe zou ik mij vergissen”……zo herkenbaar…..mogen weten dat HIJ het beter weet…..

  5. Hallo Bert, Carla & Janne,

    Met schrik hebben we jullie blog gelezen. We
    weten niet wat er speelt, maar we zullen voor jullie bidden.

    Groeten,

    Cees & Joyce

  6. Dag Bert en Carla Dank je wel voor deze heel mooie getuigenis. Een getuigenis die het resultaat is van een diep besef van de genade die onze Heer voor jullie -voor ons allen- heeft.Dank jullie wel dat we mogen lezen dat die-vaak moeilijke woorden- uit Filip.echt ook mogelijk zijn door kinderen heen die zich volkomen overgeven aan de Heer. Ga de weg, gesterkt door de bijstand van de Heer, en weet dat je anderen-mij ook dus- sterkt met deze woorden. Wanneer jullie terug zijn zou ik het heel fijn vinden om elkaar eens te bezoeken en samen te bidden. Liefs en kracht Ankie

  7. Bert, je wil niet weten hoeveel kilometers ik er al op heb zitten😉
    Hier in de polder lijk ik altijd wel tegenwind te hebben, pffff.
    Maar jouw weg in Namibië zal hobbelig zijn.
    Zo gaan we allemaal onze eigen weg.
    En God met ons!!!!
    Tot gauw en digitale kus en knuffel voor jullie alle drie.
    Petra

  8. Lieve mensen,
    Wat een eerlijk stuk,respect.Ja, dat lied zegt genoeg….Als jullie zo oprecht blijven, ook in je worsteling, kan het niet anders dan dat jullie hier sterker doorkomen.
    Heel erg welkom in Nederland….!En een hele dikke vette hug van Hem toegewenst > de Pruimpjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s