Lessen in geduld

Mensen kunnen het tegen je zeggen; zelf kun je het weten omdat je verschillende keren op bezoek bent geweest, maar als je dan hier bent voor een paar jaar en er zijn zaken die goed moeten worden geregeld dan word je toch keihard geconfronteerd met dingen die anders gaan dan je verwacht…

Lessen in geduld

Wij denken “afspraak is afspraak” en als iemand belooft dat iets morgen is geregeld, dan rekenen we daarop. Dat is onze Westerse, taakgerichte manier van denken en de één schikt zich daar gemakkelijker in dan de ander.
Of het nu gaat om het openen van een bankrekening, de registratie van een auto, het aansluiten van een vaste telefoonlijn en internet, het wel of niet krijgen van een visum (gewoon maar een paar kleine voorbeelden) … het is nooit meteen geregeld.
Dat kan heel frustrerend werken, vooral als je – zoals Bert – vijf keer heen en weer naar Windhoek moet rijden (90 km heen en 90 km terug) voordat de registratie eindelijk rond is en je de kentekenplaten op je auto kunt bevestigen.
Onze Namibische vriend Clive had een heel vriendelijke, maar ook duidelijke suggestie aan Bert vorige week: “Jy kan beter daaraan gewoon raak, want om een heart attack te kry en terug te keer in een bodybag Holland toe is baie duur.”
Hoe waar!!!

Dus misschien gaat de volgende oplossing werken. Als mensen zeggen: “Morgen is het geregeld,” dan kunnen wij dat beter zo vertalen: “Ooit komt er een dag dan is het geregeld.”
En ja hoor… deze week zijn de kentekenplaten gekomen en hebben we een vaste telefoonlijn (zie voor details onze contactpagina) en ook zijn de bankzaken goed gekomen. Ons is baie bly.

De meesten van jullie weten dat we in juni een paar dagen zonder water hebben gezeten omdat NamWater in het hele dorp Rehoboth de leidingen had afgesloten vanwege een torenhoge schuld van de gemeente. Nam Power dreigde ook om de elektra af te sluiten maar tot op heden is dat niet gebeurd gelukkig.
De overheid is bijgesprongen en heeft een deel van de schuld betaald.
De Raad van Kerken hier in Rehoboth is heel betrokken bij allerlei maatschappelijke zaken en de overheid heeft bedongen dat deze Raad een comité van betrouwbare mensen zou instellen die inzage krijgt in de financiën van de lokale overheid. Dit is iets wat wij ons in Nederland nauwelijks kunnen voorstellen. Dit comité komt heel regelmatig bij elkaar en zal ook haar bevindingen rapporteren aan de overheid en tegelijkertijd de lokale bevolking aansporen om achterstallige rekeningen te voldoen.
Nu gaat elke dag (steeds op een ander tijdstip) het water eraf; we hebben geen idee waarom. Lastig als je wilt douchen of de wasmachine draait, maar ook een risico voor de gezondheid.
Inmiddels drinken we gebotteld water omdat in ons team al een paar mensen last hadden van maag en darmen. Volgens de dokter kan dit komen door het telkens aan en afsluiten van het water.

Maar behalve dit gaat het heel goed met ons en weten we ook zeker dat we op onze plek zijn hier. Ook Janne vindt haar draai en kan het goed met het team vinden. Ze heeft van Gerdien, die haar begeleidt, een duidelijke werkmap met de taken die ze elke dag doet in picto’s en dat werkt heel goed. ’s Avonds is ze ook best moe.
Bert is samen met Wilfred druk met allerlei regelzaken op financieel en bestuurlijk gebied. Carla is begonnen met het coachen van Petrina, een tienermoeder die nog 1 dag in de week in ons schoolprogramma is en de andere dagen op het centrum werkt en zo wat ‘coins’ verdient, zodat ze voor haar zoontje van 1 1/2 kan zorgen. Er was nog een tienermoeder, Michell, die nu zwanger is van de tweede, maar zodra zij merkte dat er echt wat van haar verwacht zou worden, kwam ze niet meer opdagen. Heel triest, want hier kreeg zij elke dag te eten en ook verdiende ze wat bij.
Ook dat is – in ons westerse denken – moeilijk te bevatten. Dat je een kans op een betaalde baan niet pakt, omdat je hoop niet verder reikt dan “owe my kos” (geef me te eten).

Dit is echt een project voor de lange adem. Misschien dat er met de jongste kinderen die in ons programma zijn een verandering in denken komt, maar hun ouders en ook de jong volwassenen hebben geen hoop en geen dromen. Het beetje geld dat ze hebben gaat meteen op; het liefste aan drank of drugs … dan zijn ze weer even van de wereld en morgen zien ze wel weer.

We hebben echt Gods liefde en geduld nodig – en vooral ook Zijn wijsheid – om niet met onze Westerse voortvarendheid “de dingen even aan te pakken”, maar ook om te blijven beseffen dat God groter is dan de hopeloosheid hier!

3 thoughts on “Lessen in geduld

  1. Cultuurverschillen…..we kunnen er zo ‘makkelijk’ en uitgebreid over praten aan de Nederlandse keukentafel tot het moment dat je in die andere cultuur woont en werkt……da’s andere koek! Een extra dubbele portie van Zijn geduld en Liefde, dat is mijn gebed.

  2. Hoi lieverds, we leven met jullie mee en voelen vooral met jullie mee. Heel herkenbaar allemaal. It ain’t over yet. Neem de wijze raad van Clive maar ter harte, want zo is het en niet anders. Dikke knuffel van ons!

  3. Hallo Bert en Carla, Leuk jullie wel en wee te kunnen/mogen volgen. Ik lees het met veel plezier. Ben benieuwd hoe de naam Rehoboth wordt uitgesproken. Rechoboth (Genesis 26:22) betekent zoiets als: nu heeft de Heer ons ruimte gegeven in dit land en kunnen wij ons uitbreiden. Woorden van Isaak. Toch ook wel van toepassing op jullie. Een hartelijke groet van Loekie Verbrugge. Ma/schoonma van de familie hierboven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s