Welkom in Rehoboth

Met overvolle koffers en handbagage zijn we afgelopen vrijdag vertrokken. We vreesden het ergste, want 1 kilo overgewicht is al gauw 30 euro en alles bij elkaar hadden we meer dan 15 kilo teveel, maar Bert kreeg met zijn hartelijke Amsterdamse babbel veel voor elkaar en na wat heen en weer geschuif van koffer naar handbagage mocht alles toch mee. Wat een wonder.
Om vijf uur in de ochtend (Namibische tijd) kwamen we aan in Windhoek. Oeps, temperatuur rond het vriespunt, dus gauw de aankomsthal in richting douane. We weten van voorgaande keren dat de douane heel moeilijk kan doen als je alleen een enkele reis hebt geboekt, maar opnieuw gooide Bert zijn charmes in de strijd en overhandigde de strenge dame het bewijs dat wij in maart ons permanente visum al hadden aangevraagd. Geen probleem. Binnen 5 minuten hadden we de stempels in ons paspoort en konden we naar de bagageband. Weer een wonder. Drie maanden respijt voor ons echte visum.
Met drie king size koffers, 3 grote handtassen, twee computertassen en twee handtasjes worstelden we ons uiteindelijk door de deuren Namibië in. Clive en Terlinah, die voor ons om half 3 ’s nachts waren vertrokken uit Rehoboth stonden ons daar op te wachten. Wat een welkom!
Na een lekkere cappuccino (en Bert uiteraard zijn dubbele espresso) vertrokken we richting Rehoboth, een rit van goed 1 1/2 uur.

En opnieuw leek het een zeer warme ontvangst. Bij aankomst op het RKC stond de poort wagenwijd open. Dat is aardig van het team, dachten we… nu kunnen we zo doorrijden! Maar iedereen bleek nog in diepe rust. We kregen onze huissleutel en al gauw stond de bagage binnen. Een uurtje later bleek dat de poort die nacht was opengebroken en één van de auto’s van het RKC was gestolen… WELKOM IN REHOBOTH.

Aan het einde van de middag hebben we samen met het team naar Nederland-Denemarken gekeken. De meegebrachte oranje outfits hebben niet echt geholpen. Zelfs niet Janne’s mooie oranje T-shirt gemaakt op haar werk in Emmeloord, en haar oranje sokken die ze kreeg van Gideon Dik. Ons enthousiasme voor voetbal (nog zo’n wonder) ook niet helaas.
Vandaag mag Nederland het nog eens proberen tegen Duitsland, volgens de kenners een dubieuze onderneming, en dan gaan alle oranje spullen weer de koffer in tot we hier op Koninginnedag worden uitgenodigd op de ambassade om een kroketje te komen eten ter ere van de koningin.

Zondag waren wij samen met Willemien en Wilfred – die hier al sinds november 2009 werken – uitgenodigd op de 80e verjaardag van Clive’s moeder. Een groot gezelschap in een prachtig versierde party tent. We werden voorgesteld als “ons Hollandse familie”. Alweer een warm welkom in Rehoboth!

De komende twee weken gebruiken we om te acclimatiseren en wat uit te rusten, want de afgelopen maanden waren best intensief. Evengoed staan er al wel wat gesprekjes op het programma met de zes teamleden, die hier al een tijdje zijn en uiteraard gaan we natuurlijk regelmatig samen eten. Zaterdag staat ook onze eerste teamdag op het programma. We zijn benieuwd.

Toch willen we rustig aan beginnen, want Janne heeft het nodig om haar draai te vinden en we willen haar daarin zo goed mogelijk begeleiden. Als jullie haar belevenissen willen volgen (alleen in het Nederlands), neem dan eens een kijkje op http://www.janne1984.waarbenjij.nu. Daar mag ik opschrijven wat zij wil vertellen en ze vindt het heel leuk om jullie reacties daarop terug te horen.

Zo, jullie zijn weer een beetje op de hoogte. De volgende keer zullen we wat meer schrijven over het leven hier in Rehoboth.

11 thoughts on “Welkom in Rehoboth

  1. Bert en Carla en Janne
    Fijn dat jullie zo goed zijn opgevangen daar met heel veel liefde.Wim en ik wensen jullie Gods zegen toe,met jullie werk daar,zorg goed voor elkaar,dan doet God de rest ,daar vertrouwen we op.
    Lieve groetjes wim en Jenny

  2. Heerlijk te lezen hoe de Here voor jullie uit is gegaan en de weg heeft gebaand. Sterkte met het wennen daar en ik zie uit naar jullie volgende belevenissen. Heel veel zegen en Zijn bescherming. Liefs!

  3. Fijn om te horen hoe alles gaat, het is heel erg leuk om jullie op deze manier te volgen, ik (wij) houden ook Janne in de gaten, ik ken de sharme van Bert wel, soms hoeft hij niks te zeggen alleen die pret oogjes al, Carla je bent de gelukkigste vrouw ter wereld met zo,n man toch? wij wensen jullie veel zegen toe, pas goed op elkaar ,en wat goed dat jullie Janne de tijd geven om haar draai te vinden , dan kunnen jullie ook beter je werkt doen,
    lieve luitjes sterkte en succes , speciaal voor alles wat in petto liggen voor jullie,wij blijven aan jullie denken , en bedankt voor dit bericht groetjes liefs ,
    Harry and aifxxxjes.

  4. Nou wat een wonders, fijn om te lezen dat je er veilig aangekomen zijn en dat alles goed is gegaan! Lekker rustig bijkomen en laat je lekker verwennen. Het waren emotionele weken, dat is heftig! Hopelijk kunnen jullie je draai snel vinden. We blijven aan jullie denken. Gods zegen! Liefs Edwin, Regine, Dione, Merein, Simen en Boaz!

  5. Fijn om te lezen over jullie belevenissen. Wat goed dat jullie spullen allemaal mee mochten zonder extra te betalen! Heel veel zegen voor jullie alle drie!
    Liefs Paulien

  6. mmmm warm welkom dus😉 ben benieuwd welke auto!?
    Goed dat jullie MET zoooveeel spullen goed aangekomen zijn!
    We volgen jullie…. liefs, Joanneke

  7. Zo, de oranje-merchandise ligt inmiddels alweer op zolder…..en jammer dat ik dat vind, uchuch. Super om zo jullie verhalen te lezen. Blijf dat maar lekker veel doen. Dikke knuffel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s