In mei leggen leggen alle vogels een ei – zo ook de Kwakkels

April is omgevlogen met daarin op 12 april een heel geslaagde avond met Otto de Bruijne, Elise Mannah en Henk Doest. Nog heel hartelijk bedankt jullie drieën!
We zijn ervan overtuigd dat de aanwezigen er net zo van hebben genoten als wij. Ook willen we vanaf deze plek iedereen bedanken die heeft toegezegd om ons te steunen. Wat fijn dat jullie onze partners willen zijn in dit werk.

Blikkiesdorp <–Hier kun je de opname van de avond beluisteren.

Het werd daarna ook een bijzondere tijd met zowel onze Namibische vrienden Clive & Terry, als onze Franse vrienden Liliane & Alain en Claude & Annie.
Uiteraard konden we ze in ons huisje niet te logeren hebben, dus hebben we er huisjes bij gehuurd; ieder zijn eigen plek, maar wel lekker in de buurt.
Afrikaans, Frans, Nederlands, gebarentaal… alles door elkaar.
Dagjes Amsterdam, uit in eigen land – een overdosis aan tulpen en vooral ook GEZELLIG SAMEN ETEN.
Vrijdag vertrokken de Fransen weer en dinsdag brengt Bert de Namibiërs weer naar het vliegveld in Frankfurt, richting Windhoek.

De countdown gaat nu echt beginnen. Nog 39 dagen.

In mei leggen alle vogels een ei – zo ook de Kwakkels! Zij leggen hun afscheidsei. Dingen loslaten is niet zo moeilijk, maar MENSEN loslaten… dat is echt geen eitje! Dat kost je wat.
Mei is voor ons een maand van “nog even dit” en “voor de laatste keer dat”.
We gaan voor de laatste keer meewerken tijdens de Pinksterconferentie van Stichting Opwekking. Bert bij de financiën, Carla in de gebedstent en Janne helemaal op haar plek in de medewerkerstent. Wat zullen we dat missen!
Dan op 25 mei de 5e verjaardag van onze kleinzoon Tijs; voorlopig ook de laatste keer dat we die meemaken. Best lastig hoor.
Dan tot slot ons afscheidsfeestje op zaterdag 2 juni a.s.
(zie ons vorige bericht voor de details). VAN HARTE WELKOM.
En op 3 juni a.s. om 10.00 uur worden we uitgezegend uit onze gemeente, evangeliegemeente Shekinah, De Roef 1, in Dronten. We vinden het bijzonder dat we hier – al was het voor korte tijd – opnieuw onze plek hebben gekregen en dat de gemeente biddend achter ons wil staan. Hartelijk dank daarvoor en we zullen zeker contact houden.

Daarna nog een paar dagen optrekken met onze kinderen en op vrijdag 8 juni vertrekken we van Schiphol, via Frankfurt richting Namibië. Heel bewust kiezen we ervoor om met z’n drietjes naar Schiphol te gaan – ook om het voor Janne (en onszelf) niet moeilijker te maken dan het al is.
Een hele nieuwe tijd breekt dan aan; maar we hebben zo duidelijk ervaren dat dit Gods weg is voor ons, dat we – ook al is afscheid nemen heel moeilijk! – we ook veel vrede ervaren.

Partir c’est mourir un peu

Er is alweer een maand voorbij. Bert is voor de laatste keer in zijn eentje naar Namibië en viert de Paasdagen in Rehoboth. De afgelopen week waren daar elke avond diensten om samen het lijden van Jezus te herdenken. Mooi om daar zo uitgebreid bij stil te staan en ongetwijfeld zal het morgen een uitbundige Paasviering worden. De Heer is waarlijk opgestaan! Door voor ons te sterven, heeft Hij onze zonden uitgewist (Heb.1). Er is geen aanklacht meer. Wat een geweldig nieuws, wat een hoop en wat een geweldige God!
Hem willen we dienen en gehoorzamen, wat het ook kost!

Toen we hier op de camping in ons mooie chaletje trokken, lag de nadruk op “tijdelijk wonen.” Ons dagelijkse ritme ging gewoon door. Maar nu de vertrekdatum dichterbij komt, wordt het toch anders. Nu zijn we hier “nog even aan het logeren.” Steeds meer dingen moeten we loslaten, overdragen aan anderen, of doen we voor de laatste keer.
Met ons verstand weten we dat dit heel logisch is; het is onze eigen keus en toch is het vreemd.
Het is een overgangsfase die emotioneel best veel van ons vraagt.
Vandaar dat boven dit stukje een frans gezegde staat: “Partir c’est mourir un peu.” Vertrekken is een beetje sterven.
Gelukkig zien we ook de komische kanten van ons vertrek nog wel: van de week liep ik tegen een reclame aan in de supermarkt: 24 rollen toiletpapier voor de prijs van 8 … kijk, die kan ik dus (hopelijk) rustig laten staan!

De komende weken staan in het teken van afscheid nemen. De agenda staat behoorlijk vol.
Het is onmogelijk om nog veel afspraken erbij te plannen. En toch willen we iedereen nog graag even zien en spreken. Gelukkig zijn hiervoor in ieder geval nog twee mogelijkheden:
Aanstaande donderdag 12 april zijn jullie van harte welkom op een feestelijke avond “in Blikkiesdorp” die ons wordt aangeboden door goede vrienden van ons: Otto & Renée de Bruijne. Het wordt (ook voor ons!) een verrassende avond met een hapje en een drankje en o.a. optredens van Henk Doest en Elise Mannah. Het is voor ons ook een gelegenheid om iets te vertellen over wat we gaan doen in het hulpverleningsproject in Rehoboth. De avond begint om 19.30 uur. Van harte welkom in het gebouw van Evangeliegemeente Shekinah, De Roef 1, 8251 BJ Dronten.

De tweede mogelijkheid om elkaar nog te zien en te spreken is onze afscheidsreceptie op zaterdag 2 juni a.s. van 10.00-14.00 uur in de Menorah kapel van Near East Ministry, Voorthuizerweg 5, 3862 PZ Nijkerk (aan de N303). Als je van plan bent om te komen,laat dit dan even aan ons weten; dan houden we er rekening in verband met de lunch.
Jullie zijn van harte welkom!