Tussen twee werelden

Het is alweer februari en Bert’s koffer staat gepakt, klaar voor de volgende trip naar Namibië. Morgen vertrekt hij voor een week; de agenda volgepland met afspraken daar. Het is maar goed dat hij geen baan meer heeft, want daar is helemaal geen tijd meer voor, al is het natuurlijk wel leuk dat er eind februari nog een officieel afscheid bij de firma Turck in het verschiet ligt.
Intussen hebben Janne en ik dit weekje “ons vrouwenkluppie” zoals zij dit noemt. Ook leuk.
We genieten heel erg van ons huisje op de camping.

Toch is dit voor ons een hele rare tijd. We leven tussen twee werelden. Aan de ene kant gaat ons leven hier min of meer gewoon door. Janne werkt elke dag in Emmeloord; uiteraard hebben we nog het contact met Jeroen en Manon, Martin en kleinzoon Tijs, de familie en vrienden, maar tegelijkertijd zijn we ook volop bezig met alles te regelen voor Namibië. De aanvraag van ons visum, longfoto, medische keuring, de laatste injecties, nieuwe paspoorten, het bouwen aan een vriendenkring, het plannen van een afscheidsreceptie en de voorbereiding voor vertrek. De datum voor het afscheidsfeest is 2 juni 2012. Details volgen nog. Ook onze vertrekdatum staat vast: vrijdag 8 juni 2012 vliegen wij vanaf Schiphol, via Frankfurt naar Windhoek.
Alles bij elkaar voelt het best heel dubbel, want – ook al hebben we zekerheid over de weg die we inslaan en kijken we ernaar uit – toch vinden we afscheid nemen heel moeilijk, vooral wat betreft de kinderen. Dat is een fiks prijskaartje voor onze keus om te gaan.

Het afgelopen weekend zijn we met z’n tweeën naar Frankrijk geweest om afscheid te nemen van dierbare vrienden daar. Janne was het weekend bij zus Wilma. “Ik ga niet mee hoor mam, ze spreken daar raar Engels!,” was haar commentaar. Het is ook lastig als je geen woord Frans spreekt en ze heeft een supertijd gehad in Bennekom.
Voor ons was het een bijzondere tijd in Roche lès Blamont – niet niks, een vriendschap sinds 1962, ja echt… vijftig jaar! De vader van Liliane – inmiddels op hoge leeftijd – heeft ons als een patriarch de zegen meegegeven uit 1 Kor. 1:7-8: “Het ontbreekt u aan geen enkele gave. Daarbij kijkt u ook met spanning uit naar de terugkomst van de Here Jezus Christus. Hij zal u tot het einde toe staande houden, zodat er op Zijn grote dag niets op u zal zijn aan te merken. God is trouw. Hij heeft u geroepen om samen één te zijn met Zijn Zoon, onze Here Jezus Christus.” En ook sprak hij de belofte uit dat de God van alle volharding met ons zou zijn! Dat heeft ons diep geraakt.

Wat het René Kids Centre betreft: er wordt volop gebouwd in Rehoboth en de verwachting is dat het hoofdgebouw dit jaar nog klaar is. We zijn ontzettend dankbaar dat een aantal ondernemers uit Nederland de handen ineen hebben geslagen om ons te helpen, waardoor de visie ook echt gerealiseerd kan worden. Ze hebben in november jl. met René Ruitenberg het project in Rehoboth bezocht en werden – net als wij – geraakt door de levensomstandigheden van de mensen in Block E. Dankzij deze broeders kan eindelijk “het dak erop.” In het hoofdgebouw zijn onder andere vier klaslokalen, dus dan zal er veel meer gedaan kunnen worden.De schoolklassen – die nu nog in één van de huisjes zijn ondergebracht – zijn nu overvol. Half januari is het 3e schooljaar van het RKC van start gegaan en ondanks de beperkte ruimte konden weer nieuwe leerlingen instromen.
Straks kunnen we ook gebruik maken van een keuken waar voor 500 kinderen gekookt kan worden. Wat een verschil zal dat maken. Nu krijgen de kinderen van de kidsclub op maandag alleen een dubbele boterham, een appel en drinken.
Er is een grote zaal waar tal van mogelijkheden voor zijn. Een eetzaal, ruimte voor een crèche, bibliotheek, winkeltje… etc. Plannen en ideeën genoeg.
Willen jullie op de hoogte blijven van de ontwikkelingen? Neem dan eens een kijkje op http://www.renekidscentre.nl. Daar lees je ook alles over de Benjamin Kids, ons sponsorplan voor de kinderen van Rehoboth.
Het is mogelijk om onze partners te worden in dit werk. We zouden het heel erg op prijs stellen als je wilt overwegen om ons maandelijks te steunen met een bepaald bedrag. Dit kan via de bankrekening van het RKC onder vermelding “fam. Kwakkel” (zie voor bankgegevens de contactpagina). Ook stellen we jullie gebed heel erg op prijs.

Voor God maakt het geen verschil of iemand erop uitgaat – zoals wij – of hier blijft in Nederland. Hij heeft ons even lief. Het belangrijkste is dat we op Hem gaan lijken en aan mensen laten zien dat God bestaat en oneindig veel van ons houdt.

2 thoughts on “Tussen twee werelden

  1. Hoi lieve Carla, wat een spannende tijd voor jullie. Al die veranderingen dat is wel heel wat. En zoals je schrijft, de kinderen en kleinkind achter te laten dat is ook niet niks. Het is maar goed dat jullie zo zeker zijn van Gods roeping en leiding in jullie leven. Dan kun je zo’n vertrek ook aan.
    Veel zegen en liefs,
    Marry

  2. Wederom een super verhaal, wat gaaf dat jullie ons laten ‘meekijken’ in jullie leven, zo eerlijk en zo puur. En ja, Hij heeft ons lief en Hij is erbij! Jullie zijn kanjers, en we gaan de komende maanden gewoon nog héél veel leuke ‘Aldi-heiligen-avonden’ vieren samen en veel genieten! Tot snel.
    @ Bert; geniet die reis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s